theme_low_nl.jpg
navigation_hor.gif
wpc98a2ab0.png
wpacffc1f4.png
wpdb39ee33.png

wp433bb93d.png

wpb0070428.png

wp70b65a1c.png

wpcd57c3be.png

wpb1655a51.png

wp64990778.png

wpd61a112e.png

View this site in English

wp2e1cdf6b.gif
wpd5013b37.gif
wpe515f21e.gif

licht

extralicht/zonnestraling/ licht

de kleuren van de zon

de kleuren van de regenboog

de kleuren van de nacht

de waarde van het licht
Een mens heeft daglicht nodig om optimaal te kunnen functioneren en daarmee is de toepassing van kunstmatige lichtbronnen voor een belangrijk deel bepaald: Het brengen van licht op plaatsen en tijden waar de natuur dat niet voor ons doet om daarmee ons leef- en werkgebied te vergroten. Het toepassingsgebied van kunstlicht

is veelomvattend. Van verlichting om een daglicht situatie te creëren waarbij we kunnen werken, reizen of ontspannen tot verlichting met hulp waarvan inwendige operaties kunnen worden uitgevoerd of, onderwerp van deze site, verlichting die een positieve beïnvloeding van onze gezondheid tot doel heeft.

wpd9f52a5e.gif

© copyright 2005-2012 - extralicht.nl
v3.28

wpc643404e.jpg

de kleuren van de zon
De kleur van helder zonlicht lijkt geel/wit maar schijn bedriegt. In feite bestaat wit licht uit een combinatie van stralen met verschillende golflengtes in het zichtbare gebied van het spectrum. In 1665 ontdekte Isaac Newton tijdens experimenten met zelfgemaakte lenzen dat de beelden die door zijn lenzen gevormd werden aan de rand wazig waren met een smalle ring gekleurd licht eromheen. Na lang experimenteren, concludeerde hij dat het fenomeen niet aan de lenzen zelf te wijten was maar dat het werd veroorzaakt door breking van

het licht. Deze breking ontstaat wanneer een bundel licht het scheidingsvlak passeert van twee substanties waarin het licht een

gedeeltelijk absorbeert, lijkt een regenboog te bestaan uit zeven banden in de kleuren rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en violet met daartussen een geleidelijke overgang van de ene naar de andere kleur (zie elektromagnetisch spectrum). De combinatie van alle kleuren in gelijke hoeveelheden levert in principe zuiver wit licht maar met betrekking tot zonlicht ligt dit genuanceerder. In het kleurenspectrum van zonlicht zijn de kleuren groen en geel

namelijk relatief sterk aanwezig waarbij het groen iets overheerst. Daarnaast is het menselijk oog relatief gevoelig voor de kleur geel

maar of dat een gevolg is van de samenstelling van het zonlicht, is niet geheel duidelijk. Het resultaat is in ieder geval wel dat we de kleur van zonlicht doorgaans met een zweem van geel waarnemen. Als de zon laag aan de horizon staat, zorgt de atmosfeer nog voor een extra filtering die de zon roder doet lijken.

de kleuren van de regenboog
In laboratoria wordt voor het splitsen van licht vaak gebruik gemaakt van een prisma, een driehoekig stuk glas dat door zijn specifieke vorm een invallende lichtstraal splitst in afzonderlijke kleurcomponenten. Het onverwachte bijeffect van de lenzen van Isaac Newton is bij een prisma geoptimaliseerd en verheven tot gewenst gedrag. Het best bekende natuurlijke voorbeeld van kleurscheiding is de regenboog. Waterdruppels in een regenbui,

een fontein of de regenwaaier uit een tuinsproeier fungeren hierbij als kleine prisma's waarin het zonlicht deels wordt doorgelaten en deels wordt weerkaatst en waarbij de weerkaatsingshoeken

afhankelijk zijn van de golflengte van de invallende lichtstralen.

afwijkende voortplantingssnelheid heeft, bijvoorbeeld lucht en water of lucht en glas. In lucht is de voortplantingssnelheid van licht hoger dan in water of in glas waardoor het licht, afhankelijk van de hoek waaronder het op het water- of het glasoppervlak valt, meer of minder wordt afgebogen. Doordat de afbuiging van de verschillende kleuren licht niet exact

gelijk is, wordt een bundel wit licht verstrooid. In zonlicht zijn alle kleuren aanwezig maar omdat de atmosfeer bepaalde kleuren

en48x32.gif
wp906fc687.png
wpbf747ca8.png
Newton.jpg
lichtspectrum.jpg
licht.jpg
wpc6d3207a.jpg
prisma.jpg
regendruppel.jpg
regenboog.jpg

de kleuren van de regenboog

de aard van het licht
Het verschijnsel licht is millenia lang onbegrepen gebleven. In 1672 openbaarde Isaac Newton zijn emissie-theorie waarin hij stelde dat licht zou bestaan uit kleine deeltjes. De undulatie-

Huyghens.jpg

theorie, waar Christiaan Huygens in 1678 mee in de openbaarheid trad en waarin licht werd verondersteld zich als een golf te gedragen, stond hier haaks op. Uiteindelijk bleken beide een deel van de waarheid ontdekt te hebben. In tegenstelling tot geluid, dat zich als een zuivere golf voortbeweegt, gedraagt licht (en iedere andere vorm van elektromagnetische straling) zich niet alleen als een golf maar ook als een stroom deeltjes. Een sluitende

verklaring waarbij beide eigenschappen naast elkaar konden bestaan, werd pas mogelijk in de twintigste eeuw met de ontwikkeling van de kwantummechanica.