theme_low_nl.jpg
navigation_hor.gif
wp433bb93d.png

wpb0070428.png

wp70b65a1c.png

wpcd57c3be.png

wpb1655a51.png

wp64990778.png

wpd61a112e.png

wpc98a2ab0.png
wpacffc1f4.png
wpdb39ee33.png
wp2e1cdf6b.gif

View this site in English

wpd5013b37.gif
wpe515f21e.gif

zonnestraling

extralicht/ zonnestraling

electromagnetisch spectrum

onzichtbaar licht

zichtbare straling

onzichtbaar 'licht'
Vooral de energierijke zonnestraling met een kortere golflengte dan die van zichtbaar licht, kan op de mens een schadelijke uitwerking hebben. Gelukkig zorgt de atmosfeer er voor dat het

grootste deel van deze straling het aardoppervlak niet bereikt. De straling die ons wel bereikt, bestaat voor een groot deel uit zichtbaar licht, voor een vrijwel even groot deel uit infrarode (IR-) straling en voor een klein deel uit ultraviolette (UV-) straling. IR-straling nemen we waar als warmte. UV-straling voelen of zien we niet maar het bruint bijvoorbeeld wel onze huid. De meeste op kunstmatig zonlicht gebaseerde therapieën maken dan ook

gebruik van zonvervangers die licht, infrarode- of ultraviolette straling of een combinatie daarvan produceren en die ieder gericht zijn op een meer of minder specifieke benadering van de positieve invloed van natuurlijk zonlicht op onze gezondheid.

Indien de golflengte van uitgestraalde infrarode- of ultraviolette straling nog dicht bij die van zichtbaar licht ligt, zal er voor een deel ook zichtbaar licht worden uitgestraald. We nemen dat dan waar als een meer of minder donker rode respectievelijk diep paarse kleur. Vandaar de veel gebruikte maar feitelijk onjuiste aanduiding met infrarood- of ultraviolet licht voor straling afkomstig van dergelijke stralingsbronnen en de benaming ultraviolette- of infrarode lamp voor de stralingsbron zelf.

wpd9f52a5e.gif

© copyright 2005-2012 - extralicht.nl
v3.27

zichtbare 'straling'
Een stralingsbron straalt nooit energie uit op één golflengte.

lucht.jpg
Clatronic_IRL2333.jpg
en48x32.gif
wpbf747ca8.png
Maxwell.jpg
wp2b641aa8.gif

elektromagnetisch spectrum
Licht en warmte. Dat is wat we het meest direct waarnemen van onze zon. Zonnestraling is echter samengesteld uit een combinatie van stralen met verschillende eigenschappen die allemaal te beschrijven zijn in termen van frequentie of golflengte. De

golflengte.jpg
zonnespectrum.gif

grootheden frequentie en golflengte (engels: wavelength) zijn het beste toe te lichten aan de hand van geluid. Geluid ontstaat door trilling van de lucht waarbij de trilling een golfvormige verandering van de luchtdruk is. Het aantal trillingen per seconde is de frequentie, uitgedrukt in Hertz (Hz). Trillingen zijn voor ons hoorbaar van ruwweg 20 tot 20.000

trillingen per seconde, een frequentie dus van 20Hz tot 20 kHz (1 kilo Hertz = 1000 Hz). Een trilling (golf) heeft een minimum en een maximum waarde, een top en een dal. De afstand tussen de top en het nulpunt of tussen het dal en het nulpunt, zeg maar de grootte van de uitslag, heet de amplitude. Hoe groter de amplitude, hoe sterker het geluid. De golflengte van een trilling is de afstand die de golf heeft afgelegd als één volledige cyclus doorlopen is, de afstand tussen twee toppen bijvoorbeeld. Deze afstand is afhankelijk van de snelheid waarmee de golf zich door een medium voortplant. De voortplantingssnelheid van geluid door lucht is ongeveer 330 meter per seconde. Een trilling van één Hertz in lucht heeft dus een golflengte van 330 meter en een trilling van 1000 Hz

heeft een golflengte van 33 cm (330 m/s : 1000 Hz). In water is de voortplantingssnelheid van geluid ongeveer 1480 m/s. Geluid plant zich in water sneller voort dan in lucht en dezelfde geluidsgolf met een frequentie van 1000 Hz heeft in water dan ook een golflengte van 148 cm. De frequentie van licht ligt in de orde van 600.000 Gigahertz. De voortplantingssnelheid van licht

door vacuüm bedraagt ongeveer 300.000 kilometer per seconde. De daarbij behorende golflengte is dan 500 nanometer. In oudere literatuur wordt de golflengte van licht en andere straling nog uitgedrukt in Ångström (Å), waarbij één Ångström gelijk is aan ééntiende nanometer. 500 nm komt dus overeen met 5000 Å. In 1873 toonde James Clerk Maxwell aan dat licht onderdeel is van een veel algemener stralingssysteem dat naar kenmerkende eigenschappen is op te

splitsen in een aantal banden. Dit spectrum is onderverdeeld in  elektrische golven, radiogolven, microgolven, infrarode straling, licht, ultraviolette straling, röntgenstraling, gamma-straling en kosmische straling. Elektrische golven hebben daarbij de langste golflengte, kosmische de kortste. Het hele stralings- of golfbereik staat bekend als het elektromagnetisch spectrum.